Ciąża to niezmiernie ważny etap w życiu kobiety, który zmienia ją nie tylko fizycznie ale także emocjonalnie. Przecież niedługo pojawi się na świecie maleńki człowiek, który wywróci jej życie do góry nogami! Nic dziwnego, że 9 miesięcy oczekiwania na potomka bywa niczym emocjonalny rollercoster. Pogłębia go także fakt, że błogosławiony stan kobiety wiąże się ze zmianami w gospodarce hormonalnej.

Ciążowe humory

Partnerzy kobiet w ciąży na pewno zgodzą się, że w ciągu 9 miesięcy mają do czynienia z całym wachlarzem jej emocji. Raz jest rozdrażniona, wkurza ją nawet oddech partnera, za chwilę śmieje się bez powodu i tuli się niczym mały, słodki szczeniaczek a już następnego dnia płacze nawet oglądając reklamę. Rozchwianiu emocjonalnemu towarzyszą także często zachcianki – lody o północy, czy dziwna mieszanka produktów, która gdyby nie ciąża wzbudzałaby odruch wymiotny. Te humory i zachcianki to wynik szalejących w organizmie ciężarnej hormonów: progesteronu, prolaktyny i estrogenu, które odgrywają kluczową rolę w rozwoju zarodka. Hormony te są także odpowiedzialne za takie dolegliwości jak: poczucie zmęczenia, brak sił czy nudności. Ma to jednak swoje uzasadnienie – jakby nie było przez 9 miesięcy organizm kobiety musi pracować za dwoje, nic wiec dziwnego, że szybciej się męczy i potrzebuje popołudniowej drzemki.

kobieta w ciąży płacze

Samopoczucie kobiety w ciąży a trymestr

Mimo iż nie ma uniwersalnego przebiegu ciąży to jednak większość kobiet na gorsze samopoczucie skarży się w pierwszym trymestrze. Często odczuwają stan trzymiesięcznego zespołu napięcia przedmiesiączkowego z charakterystyczną dla niego zmiennością nastrojów czy mniejszą ochotą na seks. Do tego dochodzą lęk i obawy o rozwój dziecka. Pojawiają się myśli czy maluszek urodzi się zdrowy, przy pierwszym dziecku także strach przed porodem i pytania jak sobie poradzić w roli mamy. Dla pierwszego okresu ciąży charakterystyczne jest także wieczne zmęczenie. Kobieta która prowadziła intensywne życie nagle nie ma siły nawet pójść na zakupy czy do kina.

W drugim trymestrze zmienność nastrojów nieco mija, kobieta zdążyła oswoić się już z ciążą, przyzwyczaić do dolegliwości, wówczas skupia się na planowaniu narodzin maluszka. Wiele kobiet mówi, że to właśnie w drugim trymestrze najbardziej cieszą się ciążą i mogą przeżywać ten błogosławiony stan. To także w tym czasie zmienia się jej ciało. Brzuszek zaczyna się zaokrąglać, poszerzają się biodra a piersi zaczynają się powiększać. Część kobiet w tym okresie wygląda kwitnąco, poprawia się im cera, włosy i paznokcie. Czują się bardzo atrakcyjnie i wraca im ochota na seks. Zdarza się jednak, że wyrzut progesteronu powoduje pogorszenie cery i pojawienie się wyprysków a zmieniające się ciało staje się przyczyną niezadowolenia. Charakterystyczne dla drugiego trymestru jest rozkojarzenie i nieporadność ciężarnej. Zapomina co miała powiedzieć, gubi klucze czy upuszcza przedmioty. Trzeba to zrozumieć i wybaczyć – to wynik zwiększonego poziomu progesteronu oraz relaksyny która rozluźnia więzadła stawowe kobiety, przygotowując ją do porodu. Okres ten to także czas kiedy kobieta zaczyna czuć ruchy maleństwa i włącza się jej syndrom wicia gniazda – kupuje ubranka, organizuje pokoik i rzeczy dla dziecka.

Trzeci trymestr to przede wszystkim okres lęku przed porodem i strachu czy dziecko będzie zdrowe. Brzuch jest już sporych rozmiarów, nasilają się więc trudności w oddychaniu, poruszaniu się, puchną nogi i boli kręgosłup. Nieprzyjemną dolegliwością w tym okresie jest kumulacja wody w organizmie, silne parcie na pęcherz i konieczność korzystania z toalety praktycznie co chwilę. W tym okresie przyszła mama z jednej strony jest już zmęczona ciążą i chciałaby jak najszybciej urodzić dziecko, z drugiej strony jednak wizja porodu ją przeraża. Pod koniec ciąży kobieta może znowu być bardziej humorzasta, a nawet mieć stany depresyjne. Trzeba ją zrozumieć – jest zmęczona i pełna obaw.

partner trzyma ciężarną za rękę

Jak przetrwać ten czas?

Okres ciąży jest stanem wyjątkowym i może być zarówno czasem, który będziemy dobrze pamiętać jak również koszmarem. Wszystko zależy od odpowiedniego nastawienia. Ważne aby podejść do ciąży jako stanu fizjologicznego a nie choroby. Jeśli będziemy myśleć o ciąży jako o etapie życia kobiety, dzięki któremu pojawi się na świecie maluch wówczas emocje, myśli i uczucia będą działały na naszą korzyść. Bardzo ważnym elementem przygotowania się oraz nastawienia do porodu jest wiedza na temat ciąży, zmian zachodzących w organizmie, pozwoli to uniknąć przyszłej mamie niepotrzebnych stresów. Pomocne jest także korzystanie z doświadczeń innych mam bądź innych ciężarnych. Taka wymiana stanów emocjonalnych czy fizycznych nie tylko zbliża ale przede wszystkim uspokaja i pomaga pozytywnie przeżyć ten czas. Ważne jest także wybranie dobrego lekarza, położnej i szpitala – daje to pewność, że jesteśmy zaopiekowane medycznie i możemy się skupić na innych aspektach ciąży. Nie bez znaczenia jest także obecność i wsparcie partnera. W tym czasie jego rola jest kluczowa – zrozumienie odmiennych nastrojów kobiety, masaż stóp czy pleców a także zwykłe przytulenie w stanach lękowych na pewno pomoże psychicznie i zbliża jeszcze bardziej do siebie.